Tussen de muren van het Huis
is de dag weer neergehaald
Elke kamer ademt slaap 
en diepe rust

De gang,
verdwaalt in eigen duister,
trekt zijn cirkels door het pand
De nacht wordt 
door de klok in slaap gesust

Tussen de muren van Het Huis
ontwaken in hun kamers
de oudjes met een glimlach 
op hun gelaat

Arm in arm in arm
gaan ze stilletjes naar beneden
omdat vannacht weer iets
bijzonders te gebeuren staat

Tussen de muren van het Huis
houdt de nacht haar adem in
De duist’re uren 
kruipen langzaam naderbij

De kaarsjes op de taart 
worden een voor een ontstoken
Drieentachtig kaarsen aan
zelfs voor de Dood nog een karwei

Tussen de muren van het huis
klinken zachtjes oude stemmen
Het is een lied:
‘zij leve hoog, zij leven hoog’

En een voor een voor een
worden de kaarsjes uitgeblazen
‘Dag lieveling, tot ziens dan maar’
Het afscheid houdt de ogen droog

Wanneer de nieuwe dageraad
haar stralen op de wereld richt
klinkt uit de huiskapel
’t gemummel van gebeden

Tussen de muren van het huis
is deze nacht 
heel vredig in haar slaap
de oude mevrouw Jaarsma overleden

Facebook